พึงทราบวินิจฉัยในคาถาที่ ๒ ดังต่อไปนี้

บทว่า โย เป็นการกล่าวแสดงถึงความไม่แน่นอน.

จ ศัพท์เป็นนิบาตใช้ในพยดิเรก.

ด้วย จ ศัพท์นั้นส่องให้รู้ถึงความต่างกันที่กำลังกล่าวถึงบุคคลนี้อยู่นั่นแหละ ว่าแผกจากบุคคลตามที่กล่าวแล้ว.