พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเข้านิโรธสมาบัติ ประทับนั่งที่ดงรังไม่ไกลอาศรม เพื่อจะทรงอนุเคราะห์ดาบสนั้น.

ดาบสออกจากอาศรมเดินไปหาผลาผล เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว มีใจเลื่อมใส ปักเสา ๔ เสาทำปะรำด้วยกิ่งรัง อันมีดอกบานสะพรั่งไว้เบื้องบนพระผู้มีพระภาคเจ้า ยืนบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยดอกรังทั้งใหม่ทั้งสดตลอด ๗ วัน ไม่ละปีติมีพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์เลย.

พอล่วงไป ๗ วัน พระศาสดาเสด็จออกจากนิโรธ ทรงดำริถึงภิกษุสงฆ์. พระขีณาสพประมาณหนึ่งแสนมาแวดล้อมองค์พระศาสดาในทันใดนั้นเอง.

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประกาศสมบัติที่จะเกิดมีแก่ดาบสแล้ว ตรัสอนุโมทนาแล้วเสด็จหลีกไป.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๓,๕๑๐

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติสสเถรคาถา”