ในบรรดาโพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการอันประกอบด้วยโกฏฐาส ๗ เมื่อโกฏฐาสหนึ่งถึงความบริบูรณ์แห่งภาวนา ขึ้นชื่อว่าโกฏฐาสนอกนี้จะไม่ถึงความบริบูรณ์ด้วยภาวนาไม่มี เพราะพระบาลีมีอาทิว่า พระอริยบุคคลผู้มีจิตตั้งมั่นดีแล้วในสติปัฏฐาน ๔ ยังโพชฌงค์ ๗ ให้เจริญแล้วตามความเป็นจริง ดังนี้.

บทว่า ภาวยํ ความว่า มีการเจริญเป็นเหตุ.

คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วทั้งนั้น. จบอรรถกถาโสภิตเถรคาถา