บทว่า โมนิสฺสํ ความว่า จักรู้ คือจักแทงตลอด ได้แก่จักบรรลุพระนิพพาน.

บทว่า คงฺคาโสโตว สาครํ ความว่า กระแสแห่งแม่น้ำคงคาไม่เบื่อหน่ายไหลลงสู่สาครคือสมุทรโดยส่วนเดียวฉันใด พระวัลลิยเถระก็ฉันนั้น ขอกรรมฐานกะพระเถระว่า ข้าพเจ้าประกอบเนืองๆ ซึ่งกรรมฐานจักบรรลุถึงพระนิพพานด้วยมรรคญาณ เพราะฉะนั้น ท่านจงบอกกรรมฐานนั้นแก่ข้าพเจ้า.

พระเวณุทัตตเถระฟังคำขอนั้นแล้ว ได้ให้กรรมฐานแก่ท่านพระวัลลิยเถระ. แม้ท่านพระวัลลิยเถระหมั่นประกอบเนืองๆ ซึ่งกรรมฐาน ขวนขวายวิปัสสนา บรรลุพระอรหัตแล้ว ต่อกาลไม่นานนัก.

สมดังคาถาประพันธ์ที่ท่านกล่าวไว้ในอปทานว่า ๑-