บุตรผู้เกิดแต่อุระแห่งพระพุทธเจ้า ดังนี้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ภิยฺโย ลทฺธาน สํเวคํ อทีโน วหเต ธุรํ ความว่า ได้ความสลดใจว่า การไม่นำภาระอันมาถึง (เฉพาะ) นี้ไปนั้นเป็นสิ่งไม่เหมาะสำหรับเราผู้มีกำลังและความเพียรโดยชาติเลย ดังนี้แล้วเป็นผู้ไม่ย่นย่อ คือมีใจไม่ท้อถอย ได้แก่มีจิตไม่ห่อเหี่ยว.

อีกอย่างหนึ่ง ปาฐะว่า อลีโน (ก็มี). ความก็อันนั้นแหละ คือนำไป ได้แก่เข็นไปซึ่งธุระคือภาระของตนโดยยิ่ง คือยิ่งกว่าประมาณได้บ่อยๆ.

บทที่เหลือมีนัยดังกล่าวไว้ในอรรถกถาแห่งรมณียวิหาริเถรคาถา หนหลังแล้วทั้งนั้น. จบอรรถกถานันทกเถรคาถา