เพราะฉะนั้นอุบาสกเหล่านั้น จึงติดอยู่ในบุตร ภรรยา

และในทรัพย์ ดังนี้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทิฏฺฐา มยา ธมฺมธรา อุปาสกา กามา อนิจฺจา ความว่า อุบาสกทั้งหลายผู้ทรงปริยัติธรรมบางคนในโลกนี้ เราเห็นแล้ว คือเพราะเหตุที่เขาเป็นผู้ทรงพระปริยัติธรรมนั่นแล เมื่อกล่าวธรรมอันปฏิสังยุตด้วยโทษในกามทั้งหลายว่า ขึ้นชื่อว่ากามเหล่านี้ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดาดังนี้ แต่ตัวเองกลับกำหนัดแล้ว กำหนัดนักแล้ว ในแก้วมณีและแก้วกุณฑลทั้งหลาย มีความห่วงใยในบุตรและภรรยาทั้งหลาย ได้แก่เป็นผู้มีความกำหนัดแล้ว คือเป็นผู้มากไปด้วยความกำหนัดยินดีในแก้วมณีและแก้วกุณฑลทั้งหลาย หรือในแก้วมณีและแก้วกุณฑลอันตนสั่งสมไว้แล้ว มีความเสน่หาอย่างท้วมท้นในบุตรธิดาและในภรรยาทั้งหลาย.

อธิบายว่า คนที่พูดอย่างหนึ่ง ทำอย่างหนึ่ง เราเห็นแล้ว.