บทว่า ยโต ความว่า เพราะเหตุที่อุบาสกเหล่านั้นยังมีความกำหนัดยินดีในแก้วมณีและแก้วกุณฑลทั้งหลาย มีความห่วงใยในบุตรและภรรยาทั้งหลายฉะนั้น อุบาสกเหล่านั้นย่อมชื่อว่าไม่รู้จริงซึ่งธรรมในพระพุทธศาสนานี้ตามความเป็นจริง อย่างแน่แท้คือโดยส่วนเดียว.

อธิบายว่า ก็อุบาสกทั้งหลายผู้เป็นแล้วอย่างนี้ แม้ถึงจะได้กล่าวว่า กามทั้งหลายเป็นของไม่เที่ยง ก็ (เพราะ) เป็นปกติวิสัยของสัตว์ (เพราะ) กามทั้งหลายมีความงดงามเป็นสภาพ.

บทว่า ราคญฺจ เตสํ น พลตฺถิ เฉตฺตุํ ความว่า เพราะเหตุที่กำลังแห่งญาณ เพื่อจะตัดคือเพื่อจะเข้าไปถอนขึ้นซึ่งราคะเช่นนั้นของอุบาสกเหล่านั้นไม่มี ฉะนั้นคือด้วยเหตุนั้น อุบาสกเหล่านั้นจึงติดคือเนื่องอยู่แล้วด้วยอำนาจแห่งตัณหา ได้แก่ติดแน่น ไม่สามารถจะสละลูกเมียและทรัพย์สมบัติได้ เพราะเหตุนั้น เทวดาจึงกล่าวคาถา ๒ คาถานี้ทั้งหมดหมายถึง (อิสิทินนะ) อุบาสกนั้นแล (แต่) เอาคนอื่นมาอ้าง.

อุบาสกฟังคำเป็นคาถานั้นแล้ว เกิดความสลดใจ บวชแล้วบรรลุพระอรหัต ต่อกาลไม่นานนัก.