บทว่า ขณา ได้แก่ โอกาสแห่งการอยู่ประพฤติพรหมจรรย์มีโอกาสเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้าเป็นต้น.

บทว่า มาณเว ได้แก่ สัตวโลกทั้งหลาย.

บทว่า ติณา ภิยฺโย น มญฺญติ ความว่า ไม่สำคัญเหนือไปกว่าหญ้า คือสำคัญ (หนาว, ร้อน) เหมือนหญ้า ได้แก่ข่มหนาวและร้อนไว้ ทำงานที่ตนจะต้องทำไป.

บทว่า กรํ ได้แก่ กโรนฺโต แปลว่า ทำอยู่.