บทว่า อนิจฺจา หิ จลา สทฺธา ความว่า เพราะเหตุที่ศรัทธาซึ่งเป็นของปุถุชน เป็นของไม่เที่ยง ไม่เป็นไปโดยส่วนเดียว ฉะนั้นเองจึงเป็นของกลับกลอกไป เหมือนลูกฟักวางไว้บนหลังม้า และไม่หนักแน่นเหมือนหลักที่ปักไว้บนกองแกลบ.

บทว่า เอวํ ทิฏฺฐา หิ สา มยา ความว่า และศรัทธานั้นที่เป็นอย่างนี้ อาตมาเห็นแล้ว คือทราบประจักษ์ชัดแล้วในตัวโยม.

บทว่า รชฺชนฺติปิ วิรชฺชนฺติ ความว่า สัตว์ทั้งหลายเหล่านี้บางครั้งรัก คือทำแม้ซึ่งความเสน่หาในบางอย่าง ด้วยอำนาจความคุ้นเคยฉันมิตร แต่บางคราวก็หน่าย คือมีจิตคลายรัก เพราะศรัทธาไม่มั่นคงด้วยประการอย่างนี้.

บทว่า ตตฺถ กึ ชิยฺยเต มุนิ ความว่า ก็ผู้เป็นมุนีคือผู้บวชแล้วจะชนะได้อย่างไร. อธิบายว่า มุนีนั้นจะมีความเสื่อมเสียอะไร ในเพราะความรักและความหน่ายของปุถุชนนั้น.