ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงได้กล่าวไว้ในอปทานว่า

ในหงสาวดีนคร พราหมณ์ชื่อว่าสุชาต สะสมทรัพย์ไว้ ๘๐ โกฏิ มีทรัพย์และข้าวเปลือกเพียงพอ เป็นนักศึกษา ทรงจำมนต์ไว้ได้ ถึงฝั่งแห่งไตรเพท จบลักษณะอิติหาสและบารมีในธรรมของตน สาวกของพระโคตมพุทธเจ้า เป็นผู้มีธรรมเป็นเครื่องเว้นมีสิกขาอย่างเดียวกัน เป็นทั้งผู้จาริก เป็นทั้งดาบสท่องเที่ยวไปตามพื้นดินในครั้งนั้น. ท่านเหล่านั้นห้อมล้อมข้าพเจ้า ชนจำนวนมากบูชาข้าพเจ้า ด้วยสำคัญว่าเป็นพราหมณ์ผู้เปรื่องปราชญ์ แต่ข้าพเจ้าไม่บูชาอะไร.

ในกาลครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีมานะ กระด้าง ไม่เห็นผู้ที่ควรบูชา

คำว่า พุทฺโธ ไม่มีตลอดเวลาที่พระชินเจ้ายังไม่เสด็จอุบัติขึ้น. วันคืนล่วงไปๆ พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงมีจักษุ เสด็จอุบัติขึ้นในโลก ทรงขจัดความมืดทั้งมวลออกไป. เมื่อศาสนาแผ่ออกไปในหมู่กษัตริย์และหนาแน่นขึ้น ในครั้งนั้น พระพุทธเจ้าได้เสด็จเข้ามายังนครหงสาวดี.