บทว่า เปตโลกํ ได้แก่ เปรตวิสัย. อธิบายว่า ได้แก่ อัตภาพเปรตมีขุปปิปาสาเปรตเป็นต้น.

บทว่า อาคมํ ได้แก่ เข้าถึงคือเกิดขึ้นด้วยสามารถแห่งปฏิสนธิ.

บทว่า ปุนปฺปุนํ ได้แก่ ไปๆ มาๆ.

บทว่า ทุกฺขมมฺหิปิ ความว่า แม้ที่สุดแสนจะทนได้ เพราะทุกข์ทั้งหลายมีการโบยด้วยหวายที่แข็งและปฏักที่คมเป็นต้น.