ได้ศึกษาอยู่ในสำนักของท่าน.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยํ ปตฺถยาโน ธมฺเมสุ อุปชฺฌาโย อนุคฺคหิ อมตํ อภิกงฺขนฺตํ ความว่า ในบรรดาธรรมหาโทษมิได้ มีสมถะและวิปัสสนาเป็นต้น พระอุปัชฌาย์ของเรา เมื่อปรารถนาคือหวังธรรมใด ย่อมอนุเคราะห์เราผู้หวังอมตะคือพระนิพพานด้วยอำนาจโอวาท.

บทว่า กตํ กตฺตพฺพกํ มยา ความว่า เรากระทำกิจคือยังกิจมี ๑๖ อย่างมีปริญญากิจเป็นต้นที่พึงทำเพื่อบรรลุพระนิพพานนั้นให้สำเร็จแล้ว.

ลำดับนั้นนั่นแล ท่านทำให้แจ้งมรรคธรรมแม้ทั้ง ๔ มรรคที่บรรลุแล้วโดยลำดับ คือที่ถึงเฉพาะแล้ว.