บทว่า นูปลพฺภติ ได้แก่ ไม่มี คือไม่เป็นไป. อธิบายว่า ไม่เข้าไปตั้งอยู่.

บทว่า นิพฺพานา ได้แก่ จากการทำกิเลสให้ดับ คือจากความสิ้นกิเลส.

บทว่า ธมฺมราชสฺส ได้แก่ พระศาสดา.

จริงอยู่ พระศาสดาชื่อว่าพระธรรมราชา เพราะยังโลกพร้อมทั้งเทวโลกให้ยินดีด้วยธรรมอันเป็นโลกิยะและโลกุตระตามสมควร.