บทว่า ลตาว แปลว่า เหมือนเครือเถา.

ท่านอธิบายไว้ดังนี้ว่า :-

ประทีปที่แสงน้อยคือมีรัศมีน้อย โดยขาดแคลนปัจจัยมีไส้เป็นต้น หรือเครือเถาอันเล็กๆ ถูกลมขจัดคือทำลายเสียฉันใด ดูก่อนท่านผู้ชื่อว่ามีโคตรเสมอกับพระอินทร์ เพราะเป็นโกสิยโคตร แม้เธอก็ฉันนั้น ชื่อว่าผู้ไม่ถือมั่น เพราะไม่ตกอยู่ในอำนาจของมารนั้น และเพราะไม่ถือมั่น จงขจัดคือจงทำลายมารเสียเถิด ก็เธอนั้นเมื่อกำจัดได้อย่างนี้ เป็นผู้ปราศจากฉันทราคะในเวทนาทั้งปวง ชื่อว่าเป็นผู้มีความเย็นคือดับร้อนแล้ว เพราะไม่มีความเร่าร้อนคือความกระวนกระวาย เพราะกิเลสทั้งปวงในอัตภาพนี้ทีเดียว จงหวังได้คือจงรอคอยเวลาปรินิพพานของตน.

พระศาสดาตรัสเทศนาให้ถึงอนุปาทิเสสนิพพานด้วยประการอย่างนี้ ในเวลาจบเทศนา พระเถระเจริญวิปัสสนาได้บรรลุพระอรหัตแล้ว.