บทว่า สุทฺธกามสฺส ได้แก่ ของภิกษุผู้ปรารถนาความบริสุทธิ์แห่งญาณทัสสนะ ความบริสุทธิ์โดยสิ้นเชิง พระนิพพาน และพระอรหัต.

อธิบายว่า อาสวะทั้งหมดมีกามาสวะเป็นต้นของภิกษุผู้เห็นภัยในสงสาร ย่อมสิ้นไปคือย่อมถึงความสิ้นไป คือความตั้งอยู่ไม่ได้, ย่อมถึงคือย่อมบรรลุพระนิพพาน แม้ทั้งสองอย่างคือ สอุปาทิเสสนิพพานและอนุปาทิเสสนิพพาน ด้วยการถึงความสิ้นไปแห่งอาสวะเหล่านั้นนั่นแล.

พระเถระ เมื่อจะแสดงว่าตนมีข้อปฏิบัติอย่างนั้นด้วยการแสดงการให้โอวาทแก่ภิกษุนั้นอย่างนี้ จึงได้พยากรณ์ความเป็นพระอรหัตไว้แล้ว. จบอรรถกถาอุปเสนวังคันตปุตตเถรคาถาที่ ๖