จริงอยู่ กุลบุตรย่อมละอกุศลย่อมเจริญกุศล ย่อมบริหารตนให้หมดจดสะอาดได้ ก็เพราะได้อาศัยกัลยาณมิตร.

บทว่า สิกฺขา วิปุลํ สมาทานํ ได้แก่ การสมาทานสิกขาให้บริบูรณ์. อธิบายว่า ปฏิบัติในสิกขามีอธิศีลสิกขาเป็นต้น อันจะนำมาซึ่งคุณอันใหญ่ คือพระนิพพาน.

บทว่า สุสฺสูสา จ ครูนํ ความว่า การเชื่อฟังและการประพฤติตามโอวาทของครูทั้งหลาย คือของกัลยาณมิตรทั้งหลายมีอาจารย์และอุปัชฌาย์เป็นต้น.

บทว่า เอตํ ได้แก่ การคบหากัลยาณมิตรเป็นต้น.