บทว่า อธิจิตฺเต จ อาโยโค ได้แก่ การประกอบ คือการเจริญในสมถะและวิปัสสนา.

บทว่า อารญฺญกานิ ได้แก่ เสนาสนะอันนับเนื่องแล้วในป่า.

บทว่า ปนฺตานิ แปลว่า สงัดแล้ว.

บทว่า สีลํ ได้แก่ จตุปาริสุทธิศีล.