จริงอยู่ ศีลที่ทำลายแล้ว ท่านกล่าวไว้แล้วในหนหลังในที่นี้ ท่านกล่าวถึงศีลที่ยังไม่ทำลาย.

บทว่า พาหุสจฺจํ ได้แก่ ความเป็นผู้สดับตรับฟังมาก.

จริงอยู่ พาหุสัจจะนั้นย่อมมีอุปการะมากแก่ผู้ประกอบการเจริญภาวนา, การประกอบสมถะวิปัสสนาย่อมสำเร็จแก่ผู้มากไปด้วยความใคร่ครวญโดยชอบ ในความเป็นผู้ฉลาดในโพชฌงค์ ความเย็นอย่างยอดเยี่ยมและความเป็นผู้ประกอบในอธิจิตเป็นต้น.

บทว่า ธมฺมานํ ปวิจโย ยถาภูตํ ความว่า การไตร่ตรองโดยลักษณะที่ตรงกันข้ามจากรูปธรรมและอรูปธรรม และโดยสามัญญลักษณะ.