ดีฉันมีจิตเลื่อมใส ได้ถวายท่อนอ้อย มีปีติเป็นล้นพ้น.

ภายหลังแม่ผัวซักไซร้ดีฉันว่า นี่แน่ะแม่หญิงสาว เจ้า

ทิ้งอ้อยไว้ที่ไหน. ดีฉันตอบว่า ฉันไม่ได้ทิ้งและไม่ได้

กิน ฉันได้ถวายแก่ภิกษุผู้สงบด้วยตนเองจ้ะ.

เล่มที่ ๒๖ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถร-เถรีคาถา๔๘๕

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อุจฉุวิมาน”