บทว่า กลฺยาณญฺจ มาตุกํ ความว่า เป็นบ่อเกิด คือให้กำเนิดแห่งกัลยาณธรรมมีสมถะและวิปัสสนาเป็นต้น.

บทว่า ปมุขํ สพฺพธมฺมานํ ได้แก่ เป็นประมุข คือเป็นประธาน.

อธิบายว่า เป็นทวารแห่งความเป็นไปแห่งธรรมอันหาโทษมิได้ทั้งหมด มีปราโมทย์เป็นต้น.

บทว่า ตสฺมา แปลว่า โดยความเป็นเบื้องต้นเป็นต้น.