บทว่า สมฺพลเมวคฺคํ ได้แก่ ข้าวห่อ ชื่อว่าเสบียง.

บุรุษถือเอาข้าวห่อเดินทางไป ไม่ลำบากด้วยความทุกข์เพราะความหิวในระหว่างทางฉันใด แม้ผู้สมบูรณ์ด้วยศีลก็ฉันนั้น ถือเอาเสบียงคือศีลอันบริสุทธิ์ดำเนินสู่ทางกันดารคือสงสาร ย่อมไม่ลำบากในที่ๆ ไปแล้วๆ เพราะเหตุนั้น ศีลจึงชื่อว่าเป็นเสบียงอันเลิศ.

อนึ่ง ศีลชื่อว่าเป็นเสบียงเดินทางอันยอดเยี่ยม เพราะไม่ทั่วไปกับโจรเป็นต้น และเพราะให้สำเร็จสมบัติที่ปรารถนาในที่นั้นๆ เมื่อก้าวล่วงไป ชื่อว่านำไปให้ถึงที่นั้นๆ หรือที่ตามที่ปรารถนา.

ชื่อว่า อติวาหะ นำไปยิ่ง, ได้แก่ ยานพาหนะ.