ย่อมหมดจดด้วยพรหมจรรย์อย่างสูง ดังนี้.

และว่า ๒- ภิกษุทั้งหลาย หากภิกษุพึงหวังว่า เราพึงได้จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ คิลานปัจจัยเภสัชบริขาร และว่า ภิกษุพึงเป็นผู้กระทำให้บริบูรณ์ในศีลทั้งหลายเท่านั้น, และว่า ๓- ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความตั้งใจมั่นของผู้มีศีลย่อมสำเร็จ เพราะเป็นผู้บริสุทธิ์ ดังนี้.

แต่ในภาวะที่เลิศ โลกุตรศีลละธรรมอันเป็นข้าศึกเสียได้โดยประการทั้งปวง ล่วงสังสารทุกข์เสียได้ตั้งแต่ภพที่ ๗ จึงไม่จำต้องกล่าวถึงเลย. ____________________________ ๑- ขุ. ชา. เล่ม ๒๘/ข้อ ๕๒๖ ๒- ม. มู. เล่ม ๑๒/ข้อ ๗๖ ๓- องฺ. อฏฺฐก. เล่ม ๒๓/ข้อ ๑๒๕

ด้วยบทว่า ปญฺญวา ปน อุตฺตโม นี้ ท่านกล่าวถึงความที่ปัญญานั่นแหละประเสริฐสุด โดยบุคลาธิษฐานว่า ก็บุคคลผู้มีปัญญาย่อมเป็นผู้สูงสุด คือประเสริฐสุดอย่างยิ่ง.