ศัพท์ว่า อถ เป็นนิบาต ใช้ในการแสดงระหว่างถึงหน้าที่.

บทว่า อทฺทสาสึ แปลว่า ได้เห็นแล้ว.

บทว่า มคธานํ ความว่า พระราชกุมาร ชาวชนบท ชื่อว่า มคธะ, ชนบทแม้หนึ่งอันเป็นที่อยู่ของพระราชกุมารเหล่านั้น เขาเรียกว่ามาคธะ เพราะเจริญ. อธิบายว่า แห่งชนบทชื่อว่ามคธะ.

บทว่า ปุรุตฺตมํ ได้แก่ นครสูงสุด.