บทว่า มหาชุติกา คือ มีเดชมาก มีอานุภาพมาก.

บทว่า ตุวํ คือ ซึ่งท่าน.

บทว่า อนุกมฺปกํ คือ มีความกรุณา.

บทว่า วิทุํ คือ มีปัญญา. อธิบายว่า ถึงที่สุดแห่งสาวกบารมี.