โลกไม่มีผู้ต้านทาน ไม่เป็นใหญ่เฉพาะตน,

โลกไม่เป็นของตน จำต้องละสิ่งทั้งปวงไป,

โลกพร่องอยู่เป็นนิตย์ ไม่รู้จักอิ่มเป็นทาสตัณหาดังนี้

เมื่อจะกล่าวการร้อยกรองตามลำดับแห่งเทศนานั้น จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า