บทว่า ทฬฺหปรกฺกมา ได้แก่ มีความเพียรมั่นคง.

บทว่า ปมาทํ ได้แก่ ความประมาท คือการไม่ตั้งไว้ซึ่งกุศลธรรมทั้งหลาย.

สมดังที่ตรัสไว้ว่า :- ๒-

ในข้อนั้น ความประมาทเป็นไฉน, การปล่อยจิตไป