บทว่า สิลุจฺจยํ ได้แก่ ซึ่งภูเขา.

บทว่า ตตฺถ ความว่า แม้ในเวลาแก่คร่ำคร่านั้น.

ด้วยบทว่า สมฺปชาโน ปฏิสฺสโต นี้ ท่านแสดงความไม่มีความลำบากใจ

ด้วยบทว่า อิทฺธิพเลนุปตฺถทฺโธ นี้ ท่านแสดงถึงความไม่มีความลำบากแห่งสรีระ.