บทว่า นิเส คือ โปรย ได้แก่ในกลางคืน.

บทว่า นภคฺเค คือ ส่วนของฟ้า. ท่านอธิบายว่า ท้องที่บนอากาศ.

ปาฐะว่า นคคฺเค ได้แก่ ยอดภูเขา. โยชนาแก้ว่า วิมานของท่านนี้.

บทว่า มุสตี ว นยนํ ความว่า ดุจลืมตามองดู กระทบเข้ากับแสงสว่างมากเกินไป ทำให้มองไม่เห็น. ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าว สเตรตา วา อธิบายว่า ดุจสายฟ้าแลบ.