บทว่า เอวํ สเมจฺจ จรนฺติ มุตตฺตา ความว่า บัณฑิตทั้งหลายตรัสรู้ คือตรัสรู้เฉพาะอย่างนี้ ได้แก่ด้วยมรรคปัญญาอันประกอบด้วยวิปัสสนา มีตนอันหลุดพ้นแล้ว คือมีอัตภาพอันกำหนดรู้แล้ว เที่ยวไปคืออยู่.

บทว่า อุปธีสุ ได้แก่ ในอุปธิคือขันธ์ทั้งหลาย.

บทว่า ชนา ได้แก่ ปุถุชนผู้บอด.

บทว่า คธิตาเส ได้แก่ มีจิตปฏิพัทธ์.