ในคาถาที่ ๓ บทว่า อาทึ ได้แก่ มูลเหตุ.

บทว่า อุปาทานสฺส ได้แก่ แห่งวัฏฏะ.

วัฏฏะ ท่านเรียกว่าอุปาทาน เพราะอรรถว่าอันกรรมกิเลสทั้งหลายที่รุนแรงยึดมั่น.

ท่านพระนิโครธกัปปเถระได้เห็นเบื้องต้นแห่งอุปาทานนั้น ได้แก่เหตุอันต่างด้วยอวิชชาและตัณหาเป็นต้น ด้วยญาณจักษุ.