บทว่า อุกฺขลิกา เม เทฑฺฑุภํ วาติ ความว่า ภาชนะหุงต้มภัตตาหารของเรามีกลิ่นงูน้ำคลุ้งไป เพราะหมักหมมไว้นานจึงไม่บริสุทธิ์สะอาด. ประกอบความว่า เราเป็นผู้พ้นโดยชอบจากสิ่งนั้น.

บทว่า ราคญฺจ อหํ โทสญฺจ วิจฺฉินฺทนฺตี วิหรามิ ความว่า เราตัดขาดราคะและโทสะซึ่งเป็นกิเลสตัวหัวหน้า ได้แก่อยู่ คือกำจัดพร้อมกับเสียงนี้. ความว่า ละได้เด็ดขาด.

เล่ากันว่า พระเถรีนั้นรังเกียจสามีของตน ตำหนิเสียงท่อนไม้ไผ่แห้งเป็นต้นที่สามีผ่าอยู่ประจำวัน จึงได้กล่าวการละสามีเท่ากับการละราคะและโทสะ.

บทว่า สารุกฺขมูลมุปคมฺม ความว่า เราคือสุมังคลมารดานั้นเข้าไปยังโคนไม้ที่สงัด.