ได้ยินว่า พระเถรีนั้นประคับประคองความเพียรมากเกินไป.

บทว่า ตสฺสา เม อฏฺฐมี รตฺติ ความว่า

พระเถรีไม่เกียจคร้านทั้งกลางคืนทั้งกลางวัน เจริญวิปัสสนาตั้งแต่ได้รับโอวาทในสำนักของพระอานนทเถระ ออกจากวิหารคืนหนึ่ง ๔-๕ ครั้ง ยังมนสิการให้เป็นไป ไม่บรรลุคุณวิเศษ ในราตรีที่ ๘ ได้ความเพียรสม่ำเสมอ ทำกิเลสทั้งหลายให้สิ้นไปตามลำดับมรรค เพราะเหตุนั้นท่านจึงกล่าวว่า ตสฺสา เม อฏฺฐมี รตฺติ ยโต ตณฺหา สมูหตา ดังนี้.

คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. จบอรรถกถาสามาเถรีคาถาที่ ๑๐