บทว่า ขนฺธา ได้แก่ อุปาทานขันธ์.

บทว่า อาสํ ได้แก่ เหล่านั้น.

บทว่า อธิกุฏฺฏนา ได้แก่ เป็นที่ตั้งมั่นเพื่อการตัด. ความว่า เป็นที่ยึดถืออย่างยิ่ง เพราะสัตว์ทั้งหลายยึดถืออย่างยิ่ง ซึ่งขันธ์ทั้งหลายแล้วย่อมถูกประหารถูกทำลายด้วยกามทั้งหลาย.

บทว่า ยํ ตฺวํ กามรตึ พฺรูสิ อรตี ทานิ สา มม ความว่า ดูก่อนมารผู้มีบาป ท่านกล่าวความยินดีในกามใดว่าน่ายินดี น่าเสพ บัดนี้ ความยินดีในกามนั้นเป็นเช่นกับอุจจาระ เพราะเราไม่ยินดี เราไม่มีความต้องการอะไรๆ ด้วยความยินดีในกามนั้น.