บทว่า สงฺขาเร ได้แก่ สังขารที่เป็นไปในภูมิ ๓.

บทว่า ปรโต ได้แก่ โดยเป็นอนัตตา.

บทว่า เหตุชาเต ได้แก่ เกิดขึ้นเฉพาะหน้า.

บทว่า ปโลกิเต ความว่า เห็นสังขารทั้งหลายมีอันทรุดโทรมไป เป็นสภาพเปื่อยเน่า ด้วยปัญญาจักษุ.