บทว่า ตํ ได้แก่ บุคคลที่พึงอนุเคราะห์.

บทว่า สุเทสิตํ ได้แก่ ที่ทรงแสดงแล้วด้วยดี.

บทว่า เต มํ อติวิโรจนติ ความว่า เทพบุตรผู้เลื่อมใสในพระรัตนตรัยอย่างยิ่งเหล่านั้น ย่อมรุ่งโรจน์ล้ำดีฉัน.

บทว่า ปตาเปน ได้แก่ ด้วยเดช คืออานุภาพ.