บทว่า เขเปตฺวา ชาติสํสารํ ได้แก่ ทำความเป็นไปแห่งสงสารมีชาติเป็นมูล ให้สิ้นไปแล้ว.

บทว่า นิจฺฉาตา ได้แก่ หมดตัณหา.

บทว่า อุปสนฺตา ได้แก่ เข้าไปสงบระงับ ด้วยความเข้าไปสงบกิเลสทั้งหลายโดยประการทั้งปวง.

คำที่เหลือมีนัยที่กล่าวมาแล้วทั้งนั้น.