พระวัฑฒเถระฟังคำมารดานั้นแล้วคิดว่า โยมมารดาของเราคงตั้งอยู่ในพระอรหัตแน่แล้ว

เมื่อจะประกาศความข้อนั้น จึงกล่าวคาถาว่า

โยมมารดาบังเกิดเกล้ากล้ากล่าวความนี้แก่ลูก

โยมมารดา ลูกเข้าใจว่า ตัณหาของโยมมารดาคงไม่มี