บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อโลมํ สุขิตํ ทิสฺวา ความว่า เห็นว่าถวายขนมแห้งแม้ชื่ออโลมะ แล้วยังได้สุขโดยความสุขอันเป็นทิพย์อย่างนี้.

บทว่า โก ปุญฺญํ น กริสฺสติ ความว่า ใครเล่าเมื่อหวังประโยชน์เกื้อกูลและความสุขสำหรับตน จักไม่กระทำบุญ.

คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล. จบอรรถกถาอโลมวิมาน