บทว่า วลีหิ ปลมฺพิตา ได้แก่ ก็ตั้งห้อยลงเพราะรอยย่นที่เกิดที่ริมหน้าผาก.

บทว่า ภสฺสรา แปลว่า มีประกาย.

บทว่า สุรุจิรา แปลว่า งามดี.

บทว่า ยถา มณิ แปลว่า เหมือนแหวนตรามณี.