บทว่า อลสา แปลว่า เกียจคร้าน.

บทว่า ปรทตฺตูปชีวิโน ได้แก่ อาศัยของที่คนอื่นเขาให้เลี้ยงชีพเป็นปกติ.

บทว่า อสํสุกา ได้แก่ คอยหวังแต่อาหารและผ้าเป็นต้น จากคนอื่นนั่นแหละ.

บทว่า สาทุกามา ได้แก่ ปรารถนาแต่อาหารที่ดีที่อร่อยเท่านั้น.