บทว่า วิมลา สงฺขมุตฺตาว ความว่า ปราศจากมลทิน เว้นจากมลทินมีราคะเป็นต้น ประดุจสังข์ขัดดีแล้ว และประดุจมุกดา.

บทว่า สทฺธา สนฺตรพาหิรา ความว่า ทั้งภายในทั้งภายนอก ชื่อว่าสันตรพาหิระ สะอาดทั้งภายในทั้งภายนอก คือมีอาสยะและประโยคพยายามอันหมดจด.

บทว่า ปุณฺณา สุกฺกาน ธมฺมานํ ความว่า บริบูรณ์ด้วยธรรมฝ่ายขาวส่วนเดียว คือธรรมที่ไม่มีโทษ ได้แก่ประกอบพร้อมด้วยศีลขันธ์เป็นต้นอันเป็นธรรมของพระอเสขะ.

สุตะมีสุตตะเคยยะเป็นต้นของสมณะเหล่านั้นมาก หรือว่าสมณะเหล่านั้นเกิดแล้วด้วยสุตะ เพราะฉะนั้นจึงชื่อพหูสูต.