ปัญญา ท่านเรียกว่ามันตา. สมณะเหล่านั้นชื่อว่ามันตภาณี เพราะมีปกติพูดด้วยปัญญานั้น.

บทว่า อนุทฺธตา ได้แก่ ไม่ฟุ้งซ่าน คือเว้นความฟุ้งซ่าน มีจิตสงบ.

บทว่า ทุกฺขสฺสนฺตํ ปชานนฺติ ได้แก่ แทงตลอดพระนิพพาน อันเป็นที่สุดแห่งทุกข์ในวัฏฏะ.

บทว่า น วิโลเกนฺติ กิญฺจนํ ความว่า สมณะเหล่านั้น ออกไปจากบ้านหมู่ใด ก็ไม่เหลียวมองสัตว์หรือสังขารไรๆ ในบ้านหมู่นั้นด้วยความอาลัย ที่แท้ไม่มีความเยื่อใย หลีกไปเลย.