บทว่า หิรญฺญํ ได้แก่ กหาปณะ.

บทว่า รูปิยะ ได้แก่ เงิน.

บทว่า ปจฺจุปฺปนฺเนน ยาเปนฺติ ได้แก่ ไม่เศร้าโศกถึงอดีตเรื่องที่ล่วงมาแล้ว และไม่มุ่งหวังอนาคตเรื่องที่ยังไม่มาถึง ย่อมดำรงชีพคือยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยปัจจัยปัจจุบัน คือที่เกิดเฉพาะหน้า.

บทว่า อญฺญมญฺญํ ปิหยนฺติ ได้แก่ กระทำไมตรีในกันและกัน.