บาลีว่า ปิหายนฺติ ดังนี้ก็มี ความก็อย่างนั้นเหมือนกัน.

พราหมณ์นั้นฟังคุณของภิกษุทั้งหลายในสำนักธิดาอย่างนี้แล้ว มีใจเลื่อมใส เมื่อจะสรรเสริญธิดา จึงกล่าวคาถาว่า อตฺถาย วต เป็นต้น.

บทว่า อมฺหมฺปิ แปลว่า ของเราบ้าง.

บทว่า ทกฺขิณํ ได้แก่ ไทยธรรม.