พราหมณ์ตั้งอยู่ในสรณะและศีลอย่างนี้แล้ว ต่อมาเกิดความสลดใจก็บวชเจริญวิปัสสนาตั้งอยู่ในพระอรหัต พิจารณาทบทวนความเป็นมาของตนเมื่อจะอุทาน จึงกล่าวคาถาว่า พรฺหฺมพนฺธุ เป็นต้น ความของอุทานนั้นได้กล่าวมาแล้วในหนหลังทั้งนั้น. จบอรรถกถาโรหิณีเถรีคาถาที่ ๒