บทว่า นีลุปฺปหตฺถกํ ได้แก่ กำดอกบัวธรรมดา.

บทว่า โอทาตมูลกํ ได้แก่ มีรากขาว. ท่านกล่าวหมายเอากำดอกบัวหลวงที่กล่าวแล้ว เพราะมีเหง้าขาวสะอาด ด้วยเหตุนั้น นางจึงกล่าวว่า หริตปตฺตํ เป็นต้น.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า หริตปตฺตํ ได้แก่ มีกลีบเขียว. อธิบายว่า ธรรมดากลีบนอกของดอกบัวหลวงที่กลีบตูมยังไม่หลุด ย่อมมีสีเขียวโดยแท้.

บทว่า อุทกสฺมึ สเร ชาตํ ความว่า เกิดในน้ำในสระ. อธิบายว่า ขึ้นในสระ.