บทว่า อมิตฺตชนนา ได้แก่ ให้เกิดความเป็นอมิตร.

บทว่า ตาปนา ได้แก่ ให้เดือดร้อน. อธิบายว่า เป็นที่ตั้งแห่งความเดือดร้อน.

บทว่า สงฺกิเลสิกา ได้แก่ นำมาซึ่งสังกิเลสความเศร้าหมอง.

บทว่า โลกามิสา ได้แก่ เป็นอามิส เหยื่อในโลก.