บทว่า อุชฺเชนิยา ปุรวเร ได้แก่ ในนครอันอุดม [ราชธานี] ในแคว้นอวันตี ชื่ออุชเชนี.

บทว่า ปิยา ได้แก่ อันบิดามารดาพึงรัก เพราะเป็นธิดาคนเดียว.

บทว่า มนาปา ได้แก่ จำเริญใจ ด้วยคุณคือศีลาจารวัตร.

บทว่า ทยิตา ได้แก่ อันบิดามารดาพึงเอ็นดู.