บทว่า อุปฏฺฐหนฺตึ ได้แก่ ผู้บำรุงคือทำการปรนนิบัติ ดุจทาสี.

บทว่า อทูสิกํ แปลว่า ผู้ไม่ประทุษร้าย.

บทว่า ทมกํ ได้แก่ ผู้ฝึกจิตของคนอื่นๆ เพราะเป็นผู้อธิษฐานความกรุณาไว้ คือผู้เที่ยวขออาหารที่ผู้อื่นพึงให้ ทำกายวาจาตนให้สงบระงับโดยอาการที่ชนเหล่าอื่นจักให้ของบางสิ่ง.

บทว่า ชามาตา ได้แก่ สามีของธิดา [ลูกเขย].