บทว่า อิเธว ได้แก่ ยืนที่เรือนหลังนี้นี่แหละ.

บิดาเมื่อเอ็นดู ก็เรียกธิดาโดยโวหารสามัญว่า ลูกเอ๋ย.

บทว่า จราหิ ตฺวํ ธมฺมํ ความว่า ลูกจงประพฤติธรรมมีพรหมจรรย์เป็นต้นที่พึงบวชแล้วประพฤติ.

บทว่า ทวิชาตี ได้แก่ ชาติพราหมณ์